Δεν έκανε για Γ Εθνική, αλλά έγινε διεθνής!

Όντας λάτρης του ποδοσφαίρου, βρέθηκα να παρακολουθώ τους αγώνες των εθνικών ομάδων, που καλοκαιριάτικα άλλη όρεξη δεν έχουν οι διεθνείς παρά να μικραίνουν τις διακοπές τους. Και παρακολουθώντας, βλέπω στην εθνική Αλβανίας έναν πρώην παίκτη του Πανηλειακού, τον Γιούλιαν Σέχου!

Κάνοντας λοιπόν το καθιερωμένο zapping, πέφτω επάνω στον αγώνα Αλβανία - Σερβιά. Ωραία λέω, κλασσικά δεν θα δούμε μπάλα αλλά καλό 80s ποδόσφαιρο με τάκλιν στα λαρύγγια, ας το αφήσουμε. Τη πλειοψηφία των Αλβανών διεθνών τυχαίνει να τη γνωρίζω, παρακολουθώντας γενικότερα όσο περισσότερο ποδόσφαιρο μπορώ, αλλά ένας παίκτης που παίξει στο «6» μαζί με τον Ασλάνι της Ίντερ, μου κάνει εντύπωση. Λέω ας κάνω μια πρόχειρη αναζήτηση. Και συνειδητοποιώ πως ο παίκτης αυτός, είναι ο Γιούλιαν Σέχου, που πριν 8 χρόνια βρέθηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Πανηλειακού.

Να σημειωθεί εδώ πέρα και το εξής. Στον Πανηλειακό βρέθηκε από μεγάλη σπόντα, μιας και είχε προηγουμένως δοκιμαστεί για τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο ΠΑΣ όμως, δεν είχε άλλη θέση ξένου και γι' αυτό δεν τον υπέγραψε. Και σε περίπτωση που αναρωτιέστε, οι Αλβανοί τότε (δεν ξέρω αν ισχύει ακόμα αυτό) θεωρούνταν «κοινοτικοί», επομένως ο Σέχου ήταν εξ αρχής δύσκολο να βρει χωρίς ελληνικό διαβατήριο θέση σε ομάδα νέων κάποιας μικρότερης ΠΑΕ. 

Μετά από μια ζόρικη χρονιά στην Α1 Ηλείας, ο Πανηλειακός είχε επιστρέψει με «υψηλές» βλέψεις στη Γ' Εθνική. Με προπονητή το Νίκο Κουρμπανά κι αρκετούς παίκτες με εμπειρία Β' Εθνικής, η ομάδα χτίζεται με γνώμονα την άνοδο, και μεταξύ των μεταγραφών βρίσκεται κι ο 19χρονος Σέχου, ένας Αλβανός αμυντικός χαφ με εμπειρία ακαδημιών μόνο μιας άσημης ομάδας των Τιράνων. Αν και σε χαμηλό επίπεδο, και δίχως πρότερη επαγγελματική ηλικία, ο Σέχου κατάφερε να πάρει παραπάνω χρόνο συμμετοχής από άλλους, πιο έμπειρους της κατηγορίας, αλλά ένα χρόνο μετά επαναπατρίστηκε.

Ο Σέχου έγινε βασικός κι αναντικατάστατος στο αλβανικό πρωτάθλημα, κάνοντας πλήρεις σεζόν με την Καστριότι και τη Λάτσι. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Σέχου ανεβαίνει επίπεδο και πάει στο πρωτάθλημα της Πολωνίας, το οποίο τα τελευταία χρόνια αποτελεί «ησυχαστήριο» και για πολλούς Έλληνες ποδοσφαιριστές. Παρότι ο Αλβανός μέσος εκεί υπέστη κι έναν σοβαρότατο τραυματισμό, επέστρεψε δυνατότερος κι έδειξε τις πραγματικές του δυνατότητες, όντας μάλιστα αυτή τη στιγμή ο πολυτιμότερος σε αξία παίκτης της Βίντσεφ Λοτζ.

Οι εμφανίσεις του τον έφεραν στο «μικροσκόπιο» του ομοσπονδιακού προπονητή της χώρας του, Σιλβίνιο, ο οποίος τον κάλεσε για πρώτη φορά τον περασμένο Μάρτιο. Και σε περίπτωση που κάποιος πει ότι ''σιγά, με Ανδόρα και Λετονία ήταν οι δυο αγώνες'', θα του απαντούσα πως αν είχες δει τον τρίτο με τη Σερβία, δε θα έλεγες τα ίδια. 

Ο Σέχου είναι ο παίκτης απ' τον οποίο περιμένεις να κάνει τη «βρώμικη» δουλειά στο χώρο του κέντρου. Στο ματς με τη Σερβία, ανταγωνιζόμενος παίκτες όπως ο Λούκιτς της Φούλαμ, ο Μαξίμοβιτς του Παναθηναϊκού και ο Σάμαρζιτς της Αταλάντα, ήταν εξαιρετικός. Πολλά τρεξίματα στο χώρο του κέντρου, πολλές προσωπικές μονομαχίες (τη πλειοψηφία των οποίων κέρδισε) και μπόλικα κοψίματα παικτών. 

Αυτός ο ποδοσφαιριστής λοιπόν, που ζήτημα να έπαιρνε και 700 ευρώ στον Πανηλειακό της Γ Εθνικής, δεν κατάφερε να βρει κάτι καλύτερο ούτε σε ομάδα Γ Εθνικής, αλλά ούτε και σε ομάδα Β Εθνικής τότε. Κοιτούν όλοι να φέρουν ξένους εξτρέμ, δεκάρια και σέντερ φορ, λες και οι άλλες θέσεις δεν είναι σημαντικές. Λες και αν πραγματικά ψάξεις, δε θα βρεις παίκτες-διαμάντια.

Αυτή τη στιγμή μάλιστα, ο Σέχου έχει 1,2 εκατομμύρια, και οψιόν ανανέωσης του συμβολαίου του με τη Βίντσεφ για έναν ακόμα χρόνο. Άραγε, να τον πρόσεξε κανείς από τους ιθύνοντες των ελληνικών ομάδων; Ο Παναθηναϊκός αναζητεί ενεργά αμυντικό μέσο και ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός και Άρης δε θα έλεγαν με τίποτα όχι σε μια τέτοια λύση, οικονομική και με χαμηλό ρίσκο. Θα τον δουν λοιπόν;

Εγώ, αν ήμουν στη θέση του παίκτη πάντως, κι έχοντας περάσει τον «γολγοθά» της Γ Εθνικής στην Ελλάδα, δεν θα ήθελα για κανέναν λόγο να γυρίσω. Στην τελική, κατάφερε να βρει θέση την εθνική ομάδα της Αλβανίας το παλικάρι και μάλιστα παίζοντας πόσα χρόνια στο εγχώριο πρωτάθλημα (που είναι αρκετά χαμηλού επιπέδου), θα κωλώσει να μη βρει κάτι άλλο;

Υ.Γ. Αν ήμουν σκάουτερ, τέτοιους παίκτες θα αναζητούσα και θα προωθούσα. Παίκτες με τσαγανό, που δε φοβούνται να πάνε και σε χαμηλής δυναμικής πρωταθλήματα, με στόχο το να γίνουν διεθνείς, να παίξουν στο εξωτερικό κλπ. Κι ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα, που τα κίνητρα και τα λεφτά δε συγκρίνονται με τη πλειοψηφία των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών, ίσως το «μέλλον» κρύβεται σε Σέχους και σε Τουμπάδες.