Ο Τουμπά κι οι ... «κωλοτούμπες»

Ο Παναθηναϊκός προχώρησε στην απόκτηση του Αχμέντ Τουμπά για την ενίσχυση του κέντρου της άμυνάς του, σε μια είδηση που προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις των φίλων της ομάδας. 

Η ομάδα του Παναθηναϊκού αντιμετώπισε πέρυσι πάρα πολλά προβλήματα στην άμυνα και όλοι έκαναν λόγο για την ανάγκη απόκτησης ενός στόπερ υψηλού επιπέδου. Εν τέλει, η συμφωνία ήρθε με τον Αλγερινό Αχμέντ Τουμπά, του οποίου η μεταγραφή προκάλεσε σωρεία αρνητικών αντιδράσεων. Αργός, χοντρός, κακός αμυντικά ήταν μονάχα μερικά από τα σχόλια που έγιναν, ενώ ο παίκτης και στα social media του έλαβε πολλά αρνητικά μηνύματα.

Από την άλλη, και πολλά εκ των μέσων που ανταποκρίνονται για τον Παναθηναϊκό, συνέβαλαν με τον τρόπο τους στην όξυνση της κατάστασης. Πολλά είπαν ότι έρχεται με «δίψα» για τίτλους, σε μια ομάδα που τίτλους τη τελευταία 15ετία βλέπει με το «σταγονόμετρο», που δεν έχει καν παίκτες έμπειρους σε πρωταθλητισμό για να κυνηγήσει αυτούς τους περιβόητους τίτλους. Άλλοι πως λόγω του ότι είναι διεθνής κι έχει περάσει από πολλά πρωταθλήματα, κουβαλά τη δική του εμπειρία και πως τον αδικούν. Η αλήθεια εννοείται πως βρίσκεται κάπου στη μέση, αλλά τα μέσα καλό θα ήταν να πάψουν να κοροϊδεύουν και να «προκαλούν» τους υποστηρικτές της ομάδας έτσι.

Για να πάμε πάντως στο παρασύνθημα, και στο τι λένε όντως οι αριθμοί, έχουμε έναν στόπερ που ήταν βασικός σχεδόν όλη τη σεζόν στη Μέχελεν, που τερμάτισε τρίτη, ενώ σε σύνολο 27 αγώνων βοήθησε στη διατήρηση του «μηδέν»  στους 7, ήτοι περίπου 1/3. Πέραν αυτού, έχει αρκετά υψηλό ποσοστό μεταβιβάσεων, και δη στην επίθεση, καθώς και αξιοπρεπείς αριθμούς σε κλεψίματα, τάκλιν κλπ. Βλέποντας αυτά τα στοιχεία, οκ δεν είναι να ξετρελαθείς, αλλά δεν είναι και για να απελπιστείς. Καταλαβαίνεις πως είναι ένας στόπερ με καλή προσφορά στο επιθετικό μισό του γηπέδου, και παρότι αμυντικός, πολύ μέτρια στο αμυντικό μισό. 

Σε κάθε περίπτωση όμως, ο παίκτης πρέπει να κριθεί στο γήπεδο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κριτήριο για κάθε ποδοσφαιριστή, αυτό πρέπει να είναι και για τον Τουμπά. Δυστυχώς όμως, αυτό το κομμάτι πολλές φορές οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού το ξεχνούν, όντας θύματα κατευθυνόμενων μέσων και ακραίων απόψεων. Ανακαλέστε στη μνήμη σας, τι «κράξιμο» είχε πέσει για τις μεταγραφές του Χένρικσεν και του Μινχ, πριν 20 και βάλε χρόνια; Τυχαίο βγάζανε τον έναν, γέρο βγάζανε τον άλλον. «Χάλια» βλέπαμε τον Σαριέγκι κι αυτός υπέγραψε ένα απ' τα ιστορικότερα «διπλά» στην ιστορία της ομάδας.

Κι αυτοί είναι μονάχα λίγοι, αρχικά αδικημένοι, μιας μεγάλης λίστας, που εννοείται δεν αφορά μόνο αμυντικούς. Να το πάμε κι ανάποδα; Θυμηθείτε τι αναφερόταν όταν είχε έρθει ο Κονσεϊσάο στον Παναθηναϊκό, και τι εν τέλει έκανε στο γήπεδο. Τι γραφόταν και τι μας έδειξε τελικά ο Ροντρίγκο Σόουζα. Να το πάμε και σε πιο πρόσφατα; «Που πάμε με τον παππού τον Πέρεθ», «ποιος Μπερνάρ έφαγε 7 από τη Γερμανία» κ.ο.κ. Και τώρα έχουμε ανάγκη και παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Πέρεθ, και έχουμε να δούμε αριστερό εξτρέμ όπως ο Μπερνάρ κάποια χρόνια. Οι περιπτώσεις, πραγματικά πολλές. Και για αδικημένους, αλλά και για υπερτιμημένους. Και σχεδόν πάντοτε, προτού τους δούμε στο γήπεδο. Που, στην Ελλάδα κιόλας, όχι σε καμία «ποδοσφαιρομάνα».

Ας πατήσουμε λοιπόν τα πόδια μας στη γη, κι ας κρίνουμε επιτέλους με κατάλληλα κριτήρια. Πράγματι, δε φαίνεται μια σπουδαία μεταγραφή, αυτό που περίμεναν οι φίλαθλοι. Ούτε κάνα φανταστικό βιογραφικό βλέπουμε, ούτε τα βίντεο που κυκλοφορούν δείχνουν πως βρήκαμε αυτό που ψάχναμε. Όμως, καθρέφτης του Τουμπά, και του κάθε Τουμπά πρέπει να είναι το γήπεδο. Γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που οι απόψεις για παίκτες, γυρίζουν «κωλοτούμπα».