Ελληνικές ομάδες στα προκριματικά: Τουπέ ή ανικανότητα;

Παναθηναϊκός, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ έδωσαν τις δικές τους μάχες χθες, στα πλαίσια των προκριματικών των UEFA Europa League και UEFA Conference League, με κάθε ομάδα να παίρνει κακά αποτελέσματα. 

Ευρωπαϊκή βραδιά ήταν αυτή της Πέμπτης 7/8 για την Ελλάδα, αφού ως χώρα είχαμε τρεις εκπροσώπους στα προκριματικά των διασυλλογικών διοργανώσεων της Ευρώπης. Καμία ομάδα όμως δεν έβγαλε «μάτια» με την απόδοσή της, καμία δεν πήρε προβάδισμα. Ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ έφεραν «λευκές» ισοπαλίες με Σαχτάρ Ντόνετσκ και Βολφσμπέργκερ αντίστοιχα, ενώ η ΑΕΚ έφερε 2-2 με τον Άρη Λεμεσού.

Κι άντε θα πουν πολλοί πως, ειδικά για τον ΠΑΟΚ, ήταν το πρώτο ματς της σεζόν, και που να βρουν από τώρα οι ομάδες ρυθμό κλπ. Είναι απολύτως κατανοητό αυτό, ενώ είναι και μια συνθήκη που ισχύει αναλόγως και για όλους τους αντιπάλους των ελληνικών ομάδων. Το ζητούμενο όμως δεν είναι να δούμε ομαδάρες από τώρα να «πετούν». Το ζητούμενο είναι να υπάρξει σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα, ώστε να κατακτηθεί ο στόχος της επόμενης φάσης, καθώς και να χτιστεί η απαραίτητη αυτοπεποίθηση και χημεία. 

Το σημαντικότερο όμως, είναι η σοβαρότητα. Κι οι ελληνικές ομάδες δεν την έχουν, έχοντας άλλοτε ένα υφάκι του στυλ «σιγά την Χ ομάδα», άλλοτε λέγοντας «έχουμε έδρα εμείς» και δεν ξέρω τι άλλη αντιποδοσφαιρική βλακεία μπορεί να ειπωθεί. Η Τούμπα εν τω μεταξύ είναι πολύ καλή έδρα και ο ΠΑΟΚ δεν την εκμεταλλεύτηκε, ενώ και στην OPAP Arena η ΑΕΚ με την Μπερ Σεβά δεν έκανε παπάδες. Ούτε κανένας αντίπαλος είναι άξιος υποτίμησης. Έχουν φάει κι έχουν φάει «κατραπακιές» από μικρές ομάδες οι ελληνικές.

Είναι ένα ζήτημα του πότε θα αντιληφθούμε πραγματικά ποια θέση έχουν στην Ευρώπη οι ελληνικές ομάδες. Ενώ πολλές χώρες, πολλοί σύλλογοι απεύχονται διασταυρώσεις με τις ελληνικές και τις υπολογίζουν πάρα πολύ, εμείς πέραν των μεγάλων δεν υπολογίζουμε κανέναν, κι αυτό φαίνεται και από τα αποτελέσματα των τελευταίων ετών, που από τη μια πχ ο Παναθηναϊκός δε μπορεί να κερδίσει τη Μπάνια Λούκα, κι απ' την άλλη κερδίζει τη Φιορεντίνα. 

Δεν είναι η ανικανότητα, αν ρωτήσει κανείς, το θέμα. Είναι όμως το τουπέ, μαζί με το γεγονός πως δεν αντιλαμβανόμαστε πλήρως την πανευρωπαϊκή και παγκόσμια ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Κάθε χρόνο, παρασχολούμαστε με τα όσα συμβαίνουν στα ελληνικά ποδοσφαιρικά δρώμενα, αρνούμενοι όμως να αντιληφθούμε τη πραγματικά γίνεται σε όλο το ποδοσφαιρικό στερέωμα. 

Κι αυτό που δεν καταλαβαίνουμε, είναι πως πλέον και τα μικρότερα ποδοσφαιρικά κράτη, κι οι μικρότερες, λιγότερο γνωστές ομάδες, έχουν γνώση, έχουν παίκτες, έχουν δίψα. Στον αντίποδα, οι ελληνικές ομάδες για να ικανοποιήσουν απλώς τον μέσο κάφρο που τις υποστηρίζει, προτιμούν την εγχώρια επιτυχία. Λες και δεν είδαμε πόσο καλό έκανε στον οργανισμό του Ολυμπιακού το τεράστιο επίτευγμα της κατάκτησης του Conference.

Σε κάθε περίπτωση, οι ελληνικές ομάδες ΔΕΝ δικαιολογούνται να έχουν τουπέ. Έκαναν κάποιες πορείες στο παρελθόν, κάποιες καλές νίκες, όμως αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Πλέον το ποδόσφαιρο έχει εξελιχθεί πολλαπλά και η Ελλάδα στην εξέλιξη αυτή έχει μείνει πίσω. Κι αυτό είτε θα το καταλάβουν οι ομάδες νωρίς, είτε θα το καταλάβουν αργά. Είτε απλά, θα εθιστούν στις «σφαλιάρες».