Ο Νίνης που δεν έφτασε ποτέ το άστρο του

Γνωστή έγινε προ ολίγων ωρών η επίσημη αποχώρηση του Σωτήρη Νίνη από την ενεργό δράση. 

Μετά από σχεδόν 20 χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ο Σωτήρης Νίνης αποφάσισε με κάθε επισημότητα να «κρεμάσει» τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια σε ηλικία 35 ετών. Εξέλιξη που δυστυχώς δεν εξέπληξε και πολλούς, μιας και ήδη η καριέρα του είχε λάβει μια φθίνουσα πορεία. Μια καριέρα που ξεκίνησε πολλά υποσχόμενη, δίχως να φτάσει εκεί που δικαιούνταν βάση ταλέντου.

Όλα ξεκίνησαν το 2006. Ο Νίνης βρισκόταν ήδη μια τριετία στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, μετά από ένα σύντομο πέρασμα απ' αυτές του Παθιακάκη και του Απόλλωνα Σμύρνης. Σε μια σεζόν που, γενικότερα ήταν σίγουρα καταστροφική όμως, ο Νίνης αποτέλεσε το μοναδικό κέρδος της ομάδας. Το Δεκέμβρη του ίδιου έτους του προσφέρθηκε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο, και λίγες εβδομάδες μετά, τον Ιανουάριο του 2007, του ανακοινώθηκε ξάφνου η συμμετοχή του ως βασικός, στον αγώνα εναντίον του Αιγάλεω.

Η παρουσία του έπιασε πολλούς απροετοίμαστους, όχι όμως και τους ανθρώπους των «Πρασίνων». Ο Βίκτορ Μουνιόθ θέλησε να τον επιβραβεύσει για την πολύ καλή του παρουσία στις προπονήσεις, δίνοντας και το δικό του μήνυμα στη διοίκηση, αφού η ομάδα δεν είχε άλλο υπολογίσιμο δεξιό εξτρέμ. Υπήρχε στο ρόστερ ο Βίκτορ Σάντσεθ, μετέπειτα προπονητής του Ολυμπιακού, ο οποίος όμως δεν «έπιασε», παρότι θεωρήθηκε μεγάλη μεταγραφή. Το αντίθετο όμως ίσχυσε για το Νίνη, που στον πρώτο του αγώνα βγήκε και πολυτιμότερος παίκτης.

Η χρονιά, σε προσωπικό επίπεδο, συνέχισε να εξελίσσεται εξαιρετικά για το Νίνη. Πέτυχε το πρώτο του γκολ λίγες εβδομάδες αργότερα, σε ματς με τον Πανιώνιο, ενώ σε ντέρμπι με την ΑΕΚ που έληξε 1-4 υπέρ του Παναθηναϊκού, με ένα γκολ και δυο ασίστ έκανε ό,τι ήθελε. Μοιραία λοιπόν, έγινε και διεθνής με την Εθνική Ελλάδος, κάνοντας ένα εκπληκτικό Ευρωπαϊκό κάτω των 19, όπου κατακτήθηκε η 2η θέση. Στο τέλος της σεζόν, υπέγραψε και νέο συμβόλαιο με την ομάδα.

Η συνέχεια δεν ήταν και η ιδανικότερη. Καθώς καλά-καλά δεν είχε γίνει 18 ετών, ο Νίνης αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμών, «βγάζοντας» μεταξύ άλλων και το σύνδρομο προσαγωγών-κοιλιακών, έναν πολύ σοβαρό θέμα που ήταν δύσκολα αντιμετωπίσιμο. Ο λόγος που τραυματίστηκε ήταν πως κλήθηκε να αγωνιστεί σε πολλούς αγώνες, δίχως το σώμα του να έχει προετοιμαστεί κατάλληλα. Αυτό πρακτικά τον άφησε εκτός δράσης για σχεδόν έξι μήνες, αν και στην πραγματικότητα όλη η σεζόν 2007-2008 πήγε «άπατη», αφού και που έμεινε υγιής για τη συνέχειά της, δεν έχαιρε της εκτίμησης του Ζοσέ Πεσέιρο.

Ευτυχώς, δεν έτυχε ανάλογης αντιμετώπισης από τον Ότο Ρεχάγκελ. Ο Γερμανός εκλέκτορας, σε φιλικό παιχνίδι το Μάιο του 2008, έδωσε το «χρίσμα» στο Νίνη, σε ένα φιλικό εναντίον της Κύπρου, όπου και σκόραρε, θέτοντας το ρεκόρ για το νεότερο σκόρερ της Εθνικής, που έσπασε αργότερα απ' τον Καρέτσα. Στο μεταξύ, βρισκόταν ήδη στα «μπλοκάκια» σκάουτερ μεγάλων ομάδων, που αν και πίστευαν στο ταλέντο του, τον θεωρούσαν άγουρο και αγύμναστο. 

Τον Πεσέιρο στην τεχνική ηγεσία του «Τριφυλλιού» διαδέχθηκε ο Χενκ Τεν Κάτε. Ο Ολλανδός προπονητής «πήγαινε» τον Νίνη, ο οποίος άρχισε χάρη σ' αυτόν να βρίσκει ξανά τα πατήματά του. Ωστόσο, το γεγονός πως ούτε ο ίδιος ο Τεν Κάτε δεν είχε μια σταθερή ενδεκάδα, μπερδεύοντας συνέχεια πρόσωπα και σχήματα, δεν επέτρεψε στον 18χρονο τότε Νίνη να βρει ρυθμό. Ακόμα, πολλοί του χρέωναν «άτσαλη» διαχείριση προς τον Νίνη, που απ' τη μια τον εκθείαζε, κι απ' την άλλη του έβαζε τις φωνές και τον άφηνε εκτός, δείγμα του ούτως ή άλλως κυκλοθυμικού του χαρακτήρα. Η εμπιστοσύνη του Τεν Κάτε βέβαια, αποτυπώνεται στο γεγονός πως τον έβαλε στους αρχηγούς της ομάδας, μαζί με τον Σαλπιγγίδη και τον Ζιλμπέρτο Σίλβα. Δεν το λες και λίγο.

Η ακόλουθη σεζόν, αποτέλεσε και την ομολογουμένως καλύτερη στην καριέρα του ποδοσφαιριστή. Ο Νίνης άρχισε να παίρνει σταθερότερα χρόνο συμμετοχής και η «εκτόξευση» ήρθε με το Νίκο Νιόπλια στον πάγκο της ομάδας. Ο Νιόπλιας μονιμοποίησε το Νίνη, με οργανωτικές αρμοδιότητες, σε ρόλο «δεκαριού», και ο παίκτης απελευθερώθηκε, δημιουργώντας μπροστά ένα τρομερό δίδυμο με τον Τζιμπρίλ Σισέ. Έπαιξε σε 42 αγώνες, μετρώντας 6 τέρματα και 8 ασίστ, με αποκορύφωμα την κορυφαία εκτός έδρας εμφάνιση με τη Ρόμα. Κάπως έτσι, καθιερώθηκε ως ένας εκ των μαέστρων και καλύτερων παικτών του Παναθηναϊκού, που κατέκτησε το νταμπλ. Βέβαια, η αλλαγή θέσης δεν πέρασε απαρατήρητη, καθώς η έκρηξη που αποτέλεσε το πρώτο του ισχυρό στοιχείο, στον χώρο του κέντρου θα χανόταν. Κι είχε ήδη χαθεί. 

Η επιβράβευσή του ήρθε και στην Εθνική Ελλάδος, αφού αποτέλεσε επιλογή του Ρεχάγκελ για την τελική 23άδα του Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής. Όλα είχαν πάρει τη σειρά τους, όμως δυστυχώς ο Νίνης λογάριαζε δίχως τη θεά τύχη. Η ακόλουθη χρονιά συνοδεύεται από πολλά εξωαγωνιστικά θέματα για τον Παναθηναϊκό, λόγω της περιβόητης πολυμετοχικότητας, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη πίεση στην ομάδα. Παρασυρόμενος από τη μετριότητα της ομάδας λοιπόν, ο Νίνης δεν πιάνει υψηλά στάνταρ. Το «κερασάκι» στην τούρτα, ήρθε όμως μετά.

Στο μεταξύ, να σημειωθεί πως ήδη είχε λάβει και μια θέση στη «λεγόμενη» showbiz της χώρας. Πολλά δημοσιεύματα τον ήθελαν να είναι ζευγάρι με μοντέλα και τηλεπερσόνες, ενώ άλλα του «χρέωναν» έντονη εξωγηπεδική ζωή. Ο ίδιος, σε δηλώσεις του σε ύστερο σημείο της καριέρας του, είχε δηλώσει πως τίποτε εξ αυτών δεν ήταν αλήθεια. 

Ο Νίνης αγωνίζεται με την Εθνική Ελλάδος εναντίον του Ισραήλ. Με γκολ του ιδίου, η Ελλάδα «κλειδώνει» την παρουσία της στο επερχόμενο Euro. Ο ίδιος ο παίκτης όμως, υπέστη ρήξη χιαστού. Ήταν ο δεύτερος σοβαρότατος τραυματισμός για τον Νίνη, σε διάστημα 4 ετών. Μεσούσης της σεζόν κατάφερε να επιστρέψει, βρέθηκε και στα γήπεδα της Πολωνίας για το Euro, όμως πλέον ήταν ένας διαφορετικός παίκτης. 

Με τα διοικητικά προβλήματα που όπως προαναφέραμε υπήρχαν, ο Παναθηναϊκός βρισκόταν σε μια πολύ περίεργη κατάσταση. Κάπως έτσι, βρέθηκε ως ελεύθερος, στην Ιταλία για λογαριασμό της Πάρμα. Ως ελεύθερος, ενώ προηγουμένως είχε υπογράψει συμβόλαιο με ρήτρα αποδέσμευσης 12 εκατομμυρίων ευρώ, ένα ποσό πολύ σοβαρό για την εποχή. Στην Πάρμα όμως, δε βρίσκει τα πράγματα όπως θα τα ήθελε. Ο προπονητής δεν τον υπολογίζει, τον χρησιμοποιεί ως αμυντικό μέσο και γενικά του δείχνει με κάθε τρόπο πως δεν έχει θέση εκεί.

Ο Νίνης το αντιλήφθηκε πάρα πολύ καλά αυτό, με αποτέλεσμα να ψάξει για μια «επανεκκίνηση». Η ομάδα που του την πρότεινε και τον «κέρδισε», με δανεισμό, ήταν ο ΠΑΟΚ, στα πρώτα χρόνια του Ιβάν Σαββίδη, με την μεγάλη επιθυμία να στελεχωθεί η ομάδα από διεθνείς της Ελλάδας. Ούτε στον ΠΑΟΚ όμως βρήκε τις συνθήκες που αναζητούσε, με κύριο στόχο του τη συμμετοχή στο Μουντιάλ του 2014. Δεν κατάφερε τίποτα στο πέρασμά του στη Θεσσαλονίκη, το οποίο χαρακτήρισε λάθος στη συνέχεια της καριέρας του, κι ακολούθως έλυσε το συμβόλαιό του με την Πάρμα. 

Μετά από 3 μήνες δίχως ομάδα, ο Νίνης πείθεται κι επιστρέφει στον Παναθηναϊκό, που αυτή τη φορά είχε στο «τιμόνι» τον Γιάννη Αναστασίου. Οι «Πράσινοι» του έδωσαν χρόνο για να επανέλθει, μιας και υπέγραψε συμβόλαιο το Νοέμβριο και μπήκε σε τακτικούς αγωνιστικούς ρυθμούς από τον Μάρτιο. Φαινόταν όμως ότι επρόκειτο πια για έναν διαφορετικό ποδοσφαιριστή. Ο άλλοτε «αέρινος» δεξιός χαφ που σέντραρε, ντρίπλαρε και σούταρε, είχε αντικατασταθεί από ένα πιο «βαρύ» δεκάρι. Οι τραυματισμοί και η αγωνιστική απραξία, δεν κρύβονταν.

Η συνέχεια, τον οδήγησε να φύγει από τον Παναθηναϊκό εκ νέου με άκομψο τρόπο. Ο Αναστασίου έφυγε φέροντας ευθύνη για τον αποκλεισμό-σοκ από την Καμπάλα και τη θέση του πήρε ο Αντρέα Στραματσιόνι. Ο Ιταλός εξ αρχής έδειξε τις διαθέσεις του για business, θέλοντας να «ξηλώσει» μεγάλο μέρος της ήδη υπάρχουσας ομάδας για να φέρει τους δικούς του. Κάπως έτσι έφερε προ τετελεσμένου και τον Νίνη, που έφυγε ξανά ως ελεύθερος, με προορισμό το Βέλγιο.

Όντας ακόμα μονάχα 26 ετών, ο Νίνης βρέθηκε στη Σαρλερουά. Έκανε ένα συμπαθητικό μισό της σεζόν, όμως ο νέος προπονητής στις αρχές της επόμενης σεζόν τον έθεσε εκτός. Ο Νίνης δεν έφυγε μακριά καθώς πήγε στη Μέχελεν, δίχως να ορθοποδήσει κι εκεί. Μετά το Βέλγιο, σειρά πήρε το μεγάλο ταξίδι για τις Μακάμπι Πετάχ Τικβά και Χάποελ Άσκελον στο Ισραήλ, δίχως να καταφέρει κι εκεί κάτι το αξιοσημείωτο. Η «κάτω βόλτα», είχε ήδη έρθει.

Μένοντας ένα χρόνο δίχως ομάδα, ο Νίνης αποφασίζει να επιστρέψει στην Ελλάδα, για λογαριασμό της ομάδας του Βόλου. Συνέβαλε για δυο χρονιές στην άνετη παραμονή της ομάδας, για να ακολουθήσουν δυο ανεπιτυχή περάσματα από ΠΑΣ Γιάννινα και Κηφισιά, όπου αποτέλεσε «σκιά» του ποδοσφαιριστή που κάποτε ήταν. Ένα χρόνο μετά το πέρασμά του και από την Κηφισιά, ανακοίνωσε επίσημα την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο. 

Η καριέρα του ολοκληρώθηκε σε συνολικά 333 αγώνες, όπου σημείωσε 28 τέρματα και μοίρασε 53 ασίστ. Αξιόλογη παρουσία είχε και με το εθνόσημο, έχοντας 33 συμμετοχές και 3 τέρματα. Μοναδικοί τίτλοι που σήκωσε, το νταμπλ με τον Παναθηναϊκό τη σεζόν 2009-2010, ενώ συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2010 και στο Euro του 2012.

Τι μας μένει απ' την καριέρα του Σωτήρη Νίνη; Το γεγονός πως ένα μεγάλο ταλέντο δεν «προσέχθηκε» όπως έπρεπε, για να κάνει αυτά που μπορούσε. Το γεγονός πως, στην «αρχέγονη» ποδοσφαιρικά Ελλάδα, δε γνωρίζαμε πως να γίνει διαχείριση ενός τέτοιου παίκτη, που βρέθηκε στην αφάνεια στα 23 του. Όπως και να 'χει όμως, κατέχει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές των φιλάθλων του Παναθηναϊκού για τα παιχνίδια με τη Ρόμα, το νταμπλ, αλλά και την ελπίδα που τους γέμισε στις αρχές του 2007.