Η βελτίωση δεν ήρθε και το ποδόσφαιρο «πλήρωσε»

Θυμάστε που πριν από λίγες ημέρες, κάναμε λόγο για τα 4 αδύναμα σημεία, που αν βελτιωθούν θα δώσουν την πρόκριση στον Παναθηναϊκό; 

Ε λοιπόν, αυτά θα πιάσουμε και τώρα, για να δούμε πως πέσαμε μέσα, μιας και η μη βελτίωση και των 4 χαρακτηριστικών που δώσαμε, στέρησε σε μεγάλο βαθμό την πρόκριση από την ομάδα του Ρούι Βιτόρια, μετά και το ισόπαλο 1-1 με τη Ρέιντζερς στο ΟΑΚΑ.

Πρώτο αδύναμο σημείο: Άμυνα στο transition

Ο Παναθηναϊκός στο πρώτο παιχνίδι στο Άιμπροξ, αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα στην αμυντική μετάβαση, ιδίως όταν η σκωτσέζικη ομάδα «έσπαγε» το ψηλό pressing. Έτσι δέχθηκε και τα γκολ. Στο παιχνίδι του ΟΑΚΑ όμως, ο Παναθηναϊκός βελτίωσε αυτό το κομμάτι. Η Ρέιντζερς ήταν λιγότερο απειλητική κι έκανε ελάχιστες φάσεις, παρότι πρώτα έσπαγε το ψηλό pressing του Παναθηναϊκού. Επομένως, οι «Πράσινοι» εδώ πήραν καλό βαθμό.

Δεύτερο αδύναμο σημείο: Επιθετικός

Τι κι αν ο Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ δημιούργησε πλειάδα ευκαιριών, μονάχα μια μετέτρεψε σε τέρμα. Στις ευκαιρίες όμως, η συμμετοχή του Φώτη Ιωαννίδη ήταν κάτι παραπάνω από ελλιπής. Ο επιθετικός των «Πρασίνων» βρέθηκε στα γνωστά στάνταρ που είχε και πέρυσι. Πολλή κίνηση έξω από τη μεγάλη περιοχή με τη μπάλα, ατομικές προσπάθειες κι 1-2 τελειώματα αποτέλεσαν εκ νέου την εμφάνιση του Έλληνα επιθετικού.

Ωστόσο, για ένα ακόμα παιχνίδι, ο Ιωαννίδης δεν αποτέλεσε την ουσιαστική «αιχμή του δόρατος» του Παναθηναϊκού, τον επιθετικό που θα κάνει τη διαφορά. Η άμυνα της Ρέιντζερς δεν τον «ένιωσε» και σε κάποια σημεία ήταν εμφανής η κούρασή του. Δε γνωρίζω γιατί δε χρησιμοποιήθηκε ο Σφιντέρσκι, όμως ο Φώτης Ιωαννίδης ήδη από τις αρχές της χρονιάς δίνει δικαιώματα παρόμοια με τα περσινά. Σε κάθε περίπτωση πάντως, στα παιχνίδια που «καίνε», η ομάδα χρειάζεται τον σέντερ φορ της έτοιμο και «οπλισμένο». Πράγμα που δεν είχε ο Παναθηναϊκός. 

Τρίτο αδύναμο σημείο: Αποτελεσματικότητα

Εδώ δε νομίζω πως μπορούμε να πούμε κάτι. Ο Παναθηναϊκός είχε διπλάσιο αριθμό κλασσικών ευκαιριών για γκολ, τις οποίες δεν μετουσίωσε σε γκολ, κάνοντας μάλιστα πολύ άσχημα τελειώματα. Αν υπήρχε βαθμός υπό του μηδενός, ο Παναθηναϊκός έναν τέτοιο θα έπαιρνε για την αποτελεσματικότητά του.

Κι ας μου επιτραπεί να εκφράσω το εξής. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι κακός μονάχα στην αποτελεσματικότητα, αλλά και στη λήψη σωστών αποφάσεων. Δε γίνεται να βγαίνει τετ-α-τεν ο Χ παίκτης, κι ενώ έχει χώρο να εκτελέσει, να κάνει παραπάνω κοντρόλ, χάνοντας έτσι χρόνο. Δε γίνεται να βγαίνει μόνος του και να χάνει χρόνο στο να κοιτάξει δίπλα την πάσα. Γενικότερα, δε γίνεται κάθε φορά μπροστά απ' το τέρμα να κάνεις τη λάθος επιλογή, τη λάθος πάσα, να διαλέγεις κλειστή γωνία, να καθυστερείς. Κι αυτά δεν είναι μονάχα θέμα ικανότητας, αλλά και ψυχολογίας. Κι οι «Πράσινοι» δεν την έχουν!

Τέταρτο αδύναμο σημείο: Αλλαγές

Για μια ακόμα φορά, ο Ρούι Βιτόρια με τις αλλαγές που έκανε, περισσότερο μπέρδεψε την ομάδα παρά τη βοήθησε. Βέβαια, όπως κατέληξε, λόγω των απουσιών αλλά και του ελλιπούς μεταγραφικού πλάνου, είδαμε μια ενδεκάδα και κάτι αλλαγές, λες και παίζαμε φιλικό μεσούσης της σεζόν με απουσίες.

Πρώτα μπήκε ο Τσέριν στη θέση του Κώτσιρα (ο οποίος μια ακόμα φορά έδειξε πως δεν είναι γι' αυτό το επίπεδο, αλλά να διώξουμε άρον-άρον τον Βαγιαννίδη), κι η τετράδα πίσω έγινε τριάδα, με τον Μακσίμοβιτς τρίτο στόπερ. Έπειτα μπήκε ο Γέντβαϊ στη θέση του Πάλμερ-Μπράουν κι ο Σφιντέρσκι στη θέση του Μπακασέτα, κι αυτή τη φορά είχαμε ξανά τετράδα στην άμυνα, με δεύτερο στόπερ τον Μακσίμοβιτς και δεξί μπακ τον Γέντβαϊ. Α, και τον Σφιντέρσκι σ' έναν άχαρο all around ρόλο πίσω απ' τον Ιωαννίδη, με τον Πελλίστρι δεξιά και τον «κατάκοπο» Τζούρισιτς αριστερά. 

Ο Τετέ δε, μπήκε κι αυτός μ' έναν άχαρο ρόλο, πρώτα σαν δεξί εξτρέμ-εσωτερικός επιθετικός, μετά σαν δεκάρι. Δεν ξέρω, δεν καταλάβαινα. Γενικότερα, είδαμε στο ίδιο ματς τον Πάλμερ Μπράουν, τον Μακσίμοβιτς, τον Πελλίστρι, τον Κυριακόπουλο, τον Σφιντέρσκι, τον Τετέ και τον Γέντβαϊ να αλλάζουν τουλάχιστον δυο ρόλους. Δηλαδή πως περιμένουμε μια ομάδα με τόσες αλλαγές ρόλων και συστημάτων να αποδώσει; 

Το σενάριο που θα ήθελα να «επικρατήσει» βέβαια, είναι αυτό του ότι οι κινήσεις του Ρούι Βιτόρια στον αγωνιστικό χώρο, έγιναν για να «εκθέσουν» αυτούς που παίρνουν πραγματικά τις αποφάσεις για το ποδοσφαιρικό τμήμα. Δεν είναι ο πρώτος (Βίκτορ Μουνιόθ) αλλά ούτε κι ο τελευταίος (Φατίχ Τερίμ) που το έκανε. Κι ο νοών νοείτο.

Σε κάθε περίπτωση, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να βελτιώσει μόνο μια εκ των τεσσάρων αδυναμιών του, κι αποκλείστηκε από μια ομάδα που ήταν στα μέτρα του. Η δουλειά των «Πρασίνων» δεν σταματά εδώ όμως, μιας και ακολουθούν προκριματικά για το UEFA Europa League, και καλείται να τα βελτιώσει εν όψει αυτών των αγώνων.