Η «παγίδα» του κάθε Ουναΐ

Ο Παναθηναϊκός έχει καταλήξει πρωταγωνιστής στο σήριαλ απόκτησης του Αζεντίν Ουναΐ, μιας παγίδας που μόνο οι ελληνικές ομάδες ζουν κάθε καλοκαίρι. 

Το ελληνικό ποδόσφαιρο, όπως ήδη ξέρουμε, δεν είναι και μεταξύ των 5, ούτε των 10 καλύτερων στην Ευρώπη. Ούτε έχει τα λεφτά άλλων ομάδων. Δυστυχώς όμως, αντί αυτό να οδηγήσει σε σωστές, έξυπνες επενδύσεις για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου της χώρας, έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, με μεγάλα ποσά να δίνονται σε ξένους, σε συμβόλαια, σε μεταγραφές, στο γνώμονα της επιτυχίας. Η επιτυχία όμως, δεν είναι ποτέ βραχυχρόνια.

Οι ελληνικές ομάδες, αν όχι όλες σχεδόν όλες, δεν διαθέτουν τμήμα σκάουτινγκ. Και προσέξτε. Δεν διαθέτουν τμήμα σκάουτινγκ ούτε για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές, ούτε για την πρώτη ομάδα τους. Κι αυτό φέρνει την κάθε ομάδα, προ τετελεσμένου γεγονότος. Δεν υπάρχει έτσι πρόσβαση στην παγκόσμια ποδοσφαιρική αγορά. Υπάρχει πρόσβαση όμως στην αγορά των προτάσεων των ατζέντηδων, των προτάσεων που έχουν ήδη τεχνικοί διευθυντές και προπονητές. Και τελεία!

Ειδικά όμως σε ό,τι αφορά τον προπονητή, δεν είναι δουλειά του να βρει παίκτη. Δουλειά του προπονητή έπρεπε να είναι, σε μια μεγάλη λίστα, να διαλέγει αυτούς που του ταιριάζουν περισσότερο στο αγωνιστικό πλάνο που υπάρχει. Αν χρειαστεί, θα το κάνει κι αυτό ο προπονητής (βλέπε Δώνη, Ουζουνίδη, Στραματσιόνι), αλλά το πιο πιθανό είναι να μην πετύχει. 

Για να πάμε στο «παρασύνθημα» όμως, λόγω των παραπάνω, οι ελληνικές ομάδες αποκτούν μεταγραφικές «εμμονές». Τέτοια για τον Παναθηναϊκό είναι φέτος ο Ουναΐ, ενώ ανά τα χρόνια έχουμε δει να κυνηγάμε για δυο μήνες Παλάσιος, Αντούνα, κλπ κλπ. Το αποτέλεσμα ποιο καταλήγει να είναι; Φυσικά ο Παναθηναϊκός να χάνει χρόνο, γιατί ακόμα και στην περίπτωση του Παλάσιος, που τελικά έληξε επιτυχημένα, ο παίκτης χρειάστηκε ένα εξάμηνο για να προσαρμοστεί. 

Σε τελική ανάλυση, η Μαρσέιγ ζητά για τον Μαροκινό μέσο 12 εκατομμύρια. Λεφτά που όπως φαίνεται δε της τα δίνει κανείς. Ο Παναθηναϊκός από την πλευρά του, της δίνει 9. Ακόμα κι αν δεν επέλθει συμφωνία, θέλετε να μου πείτε πως δεν υπάρχει μια εναλλακτική, η οποία να αξίζει και ένα τόσο μεγάλο ποσό; Γιατί αν δεν υπάρχει, ούτε λίστα παικτών, ούτε εναλλακτικές, ούτε τίποτα, τότε επιβεβαιώνεται πως η ομάδα του Ρούι Βιτόρια, πάει ξυπόλητη στα αγγούρια!

Φυσικά, δεν είναι μόνο ο Παναθηναϊκός «θύμα» αυτής της κατάστασης. Η ΑΕΚ εδώ κι ένα μήνα προσπαθεί να πάρει τον Ντεσέρς και εναλλακτικές δεν προχωρούν (ή δεν υπάρχουν). Ο Ολυμπιακός υποτίθεται πως διαπραγματεύεται τόσο καιρό για τον Σεν Μαξιμέν, καθώς και για άλλους, μετατρέποντας σε σήριαλ ξανά την απόκτηση εξτρέμ. Καταλαβαίνω πως είναι πιο «βολικό» να γίνουν μεταγραφές τον Αύγουστο, όπου οι τιμές πέφτουν και ομάδες-παίκτες «καίγονται» περισσότερο, αλλά τότε μπορεί για κάποιους να είναι αργά.     

Στο μεταξύ, είναι λες και κάθε ομάδα το έχει τάμα, εδώ και χρόνια, να παιδεύεται σε μια συγκεκριμένη θέση. Ο Ολυμπιακός τα 'χει δει όλα ψάχνοντας εξτρέμ, ενώ η ΑΕΚ εδώ και χρόνια δεν έχει αριστερό μπακ και σέντερ φορ. Ο δε Παναθηναϊκός, κάθε χρόνο ψάχνει 8αρο-10άρι, ενώ ο ΠΑΟΚ σέντερ φορ. 

Όπως και να 'χει όμως, οι ομάδες θερίζουν αυτά που σπέρνουν. Κι η «σπορά» τους, είναι η έλλειψη ενός επαρκούς, παραγωγικού σκάουτινγκ, που θα συμβάλει στο έργο του εκάστοτε προπονητή και τεχνικού διευθυντή. Κι όσο αυτά δεν υπάρχουν, τόσο θα «παιδεύονται» με τον κλαθε Ουναϊ, τον κάθε Ντεσέρς, με κίνδυνο στο τέλος να μείνουν «κενοί».