Ο Ουζουνίδης «ελληνοποιεί» τον Άρη

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης έχει «σηκώσει μανίκια» για τα καλά αυτό το καλοκαίρι στον Άρη και φαίνεται από τις μέχρι στιγμής κινήσεις πως έχει μεταξύ άλλων έναν ακόμα σκοπό, αυτόν της «ελληνοποίησης». 

Κάποιος, διαβάζοντας το παραπάνω θα πει «ε καλά, γιατί τι ομάδα είναι ο Άρης, ιταλική ή ισπανική για να 'χει την ανάγκη της ελληνοποίησης». Ε, εδώ που τα λέμε, δεν είναι τίποτα από τα δυο, αλλά με την ισπανική αγορά εδώ και πολλά χρόνια, το έχει «παραξηλώσει» το πράγμα.

Από το 2006 κι έπειτα, μιλώντας για τις χρονιές που ο Άρης βρισκόταν στη Super League, οι ξένοι ποδοσφαιριστές έχαιραν μεγαλύτερης εμπιστοσύνης. Κι αν δε μας αφορά τόσο τι έγινε την περασμένη εικοσαετία, μια ματιά στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας από τη Θεσσαλονίκη, μας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Οι Έλληνες που παίρνουν το χρίσμα είναι «ελάχιστοι» και δεν αναφέρουμε σαφώς παιδιά των ακαδημιών μονάχα.

Πέρυσι μάλιστα, ο μόνος Έλληνας ποδοσφαιριστής με ρόλο ήταν ο Γιάννης Φετφατζίδης. Συμπληρωματικά, για να βγαίνει το ρόστερ, η προπόνηση κλπ, υπήρχαν ο νεαρός τερματοφύλακας Κωνσταντίνος Κυριαζής και ο Παναγίδης, που αν και θεωρούταν ταλέντο, εν τέλει παραγκωνίστηκε. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης πάντως, όντας υπέρμαχος του ελληνικού στοιχείου, ζήτησε να γίνουν ανάλογες μεταγραφές. Μια επιθυμία που πάει «κόντρα» στη λογική του Θεόδωρου Καρυπίδη, ο οποίος έχει επανηλλειμένα αναφέρει πως δεν «τρελαίνεται» για Έλληνες ποδοσφαιριστές, καθώς κι ότι προτιμά τους ξένους.

Αυτό σιγά σιγά ο νυν προπονητής του Άρη, προσπαθεί να το αλλάξει, έχοντας κάνει για την ώρα τρεις κινήσεις. Οι Τάσος Δώνης και Γιάννης Γιαννιώτας έχουν ήδη ανακοινωθεί από την ομάδα, ενώ τελευταία προσθήκη Έλληνα είναι αυτή του τερματοφύλακα Γιώργου Αθανασιάδη. Θα σκεφτεί κάποιος, ε εντάξει βρε παιδιά, σιγά τους παίκτες, για το πρωτάθλημα πάμε; Η λογική όμως δεν είναι αυτή.

Οι Έλληνες παίκτες είναι απαραίτητοι σε κάθε ελληνική ομάδα. Με το να έχεις ποδοσφαιριστές που γνωρίζουν πραγματικά που παίζουν, κι όχι ξένους-μισθοφόρους που ενδιαφέρονται μονάχα για τον τραπεζικό τους λογαριασμό, επιτυγχάνεις κάποια πράγματα που δεν αφορούν μονάχα το αγωνιστικό. Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές, έχοντας γνώση του ποδοσφαίρου μας, μπορούν να δείξουν και να εμπνεύσουν από συμπαίκτες, φιλάθλους κλπ τον πρέποντα σεβασμό, μιας και ένα τέτοιο στοιχείο στην ομάδα του Άρη δίχως Έλληνες είναι δυσεύρετο. 

Επομένως, ο Άρης φαίνεται επιτέλους να κάνει ορισμένα σωστά βήματα, προς τη σωστή κατεύθυνση. Με την ύπαρξη ενός ελληνικού κορμού, μόνο καλά μπορούν να υπάρξουν, σε μια ομάδα που κάθε χρόνο λόγω των ό,τι να 'ναι χειρισμών σε μεταγραφικά, συμβόλαια κλπ, αναγκάζονται να κάνουν διψήφιο αριθμό μεταγραφών. Αν χτιστεί ένας κορμός όμως, αν υπάρχουν κάποιες παραπάνω «σταθερές», ίσως μπορέσει να γίνει το βήμα παραπάνω. 

Υ.Γ. Τέτοιες κινήσεις βοηθούν πάρα πολύ στο να γίνουν αντιληπτοί και οι στόχοι της ομάδας. Σε λιγότερο από ένα μήνα άλλωστε, έρχονται τα διπλά ματς με την Αράζ για τα προκριματικά του Conference League. Τα παιχνίδια αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν με σοβαρότητα, μιας και ο Άρης έχει να βρεθεί 15 χρόνια σε φάση ομίλων διασυλλογικής διοργάνωσης, ενώ τα τελευταία 4 δεν έχει περάσει ποτέ από τον τρίτο προκριματικό!