Να ανέβει ο καλύτερος, ή μήπως όχι;

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει γίνει ένας μικρός χαμός στο τι θα γίνει με την άνοδο στη Super League 2, με την ομάδα της Ελλάς Σύρου συγκεκριμένα να αντιμετωπίζει δυσκολίες. 

Η Ελλάς Σύρου, τη σεζόν που μας ολοκληρώθηκε, ήταν μια εκ των καλύτερων ομάδων σε ολόκληρη τη Γ' Εθνική, και η άνοδος επετεύχθη δίκαια, με την ομάδα να έχει δίπλα της συνεχώς ολόκληρο το νησί. Αυτή τη στιγμή όμως, η συμμετοχή στη Super League 2 μοιάζει με «όνειρο», μιας και η ομάδα δεν πληροί τις γηπεδικές και οικονομικές προϋποθέσεις που τίθενται από τη διοργανώτρια αρχή.

Αυτή, αρχικά, να πούμε ότι είναι μια μεγάλη δυσκολία που μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε νησιωτική ομάδα. Μόνο η συμμετοχή στη Γ Εθνική και το γεγονός πως υπάρχουν πολλά ταξίδια, κυρίως με πλοίο, αλλά και πολλές ώρες για να πραγματοποιηθούν, ανεβάζουν το κόστος και τον πήχη δυσκολίας κάθε νησιωτικής ομάδας, που ναι μεν κάνουν ειδικές συμφωνίες με μεταφορικές, αλλά και πάλι λόγω των συνθηκών αυτών σε σχέση με τις ηπειρωτικές ομάδες, έχουν βαρύτερα ταξίδια.

Όπως και να 'χει όμως, μαζί το οικονομικό, μεγάλο πρόβλημα είναι το γηπεδικό για την ομάδα της Σύρου. Ναι μεν ανακοινώθηκε η ανακατασκευή του γηπέδου της Ερμούπολης, το οποίο όμως θα είναι σε κάποιο χρονικό διάστημα έτοιμο, ακόμα κι αν οι εργασίες αρχίσουν άμεσα. Έτσι, τόσο η ομάδα όσο και το νησί, δεν έχουν στα «χέρια» τους γήπεδο και σε περίπτωση καθυστερήσεων, ίσως προσωρινά φύγουν από το νησί. Και πως θα τη στηρίξουν πραγματικά φίλαθλοι, χορηγοί, τοπικοί φορείς, αν από τη Σύρο παίζει πχ στη Νάξο, στην Αθήνα ή όπου αλλού;

Το κομμάτι της στήριξης ωστόσο, είναι ίσως ο μεγαλύτερος βραχνάς. Ο πρόεδρος της ομάδας, Νίκος Ζιαβράς, δήλωσε εξ αρχής ότι αδυνατεί να είναι βασικός χρηματοδότης στην προσπάθεια της ομάδας στη Super League 2, ζητώντας εγγυήσεις και βοήθειες από το Δήμο, την Περιφέρεια και τους κατοίκους του νησιού. Τη στήριξη των τελευταίων την έχει κερδίσει, όμως οι πρώτοι δυο φαίνεται να μη δίνουν την απαραίτητη ώθηση, με αποτέλεσμα η ομάδα να βρίσκεται σε «αδιέξοδο». Οι τελικές εξελίξεις βέβαια, κάνουν λόγο για έναν νέο «σωτήρα», αλλά δεν είναι τίποτε οριστικό. 

Και αυτό μας δείχνει, πως στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο σημασία έχει πια για να ανέβεις, σε τεράστιο ποσοστό, το χρήμα. Βλέπουμε πολλούς που, όταν τελειώνουν οι σεζόν, λένε «πως ανέβηκε η Κηφισιά, θέλουμε ιστορικές ομάδες, με μεγάλα γήπεδα κλπ». Μαζί σας σε αυτό. Όμως, αυτές οι λεγόμενες ιστορικές ομάδες, έχουν όντως τις προϋποθέσεις που φαντάζεστε, ή που θέλετε να έχουν για να σταθούν σε αυτό το επίπεδο;

Άλλωστε, στη Γ Εθνική βρίσκεται μια σειρά ομάδων με ιστορία και μπόλικες συμμετοχές στην πρώτη κατηγορία. Τη σεζόν που μας πέρασε, ενδεικτικά να σας αναφέρω τον Πανθρακικό, τον Απόλλων Καλαμαριάς, τα Τρίκαλα, τον Εθνικό, και που να «πιάσουμε» και ομάδες που βρίσκονται στο Α' Τοπικό. Μη ξεχνάμε πως και τη χρονιά που ολοκληρώθηκε, υποβιβάστηκε ο Διαγόρας Ρόδου (ομάδα που θα πρεπε να τυγχάνει ανάλογης τοπικής στήριξης) και η Παναχαϊκή. 

Όλες αυτές οι ιστορικές ομάδες, στη Γ' Εθνική, στο Α' Τοπικό, έχουν ένα μεγάλο κοινό. Το γεγονός ότι δεν έλαβαν στήριξη. Είναι δυνατόν για παράδειγμα, σε ολόκληρη την ακριτική Ελλάδα, να έχουν «εξαφανιστεί» η Ξάνθη κι ο Πανθρακικός; Στην Πελοπόννησο, μια περιοχή που πιάνει περίπου το 1/3 της Ελλάδας, να μη μπορεί να ανέβει δεύτερη ομάδα; Όλα αυτά είναι αποτελέσματα, όχι μόνο έλλειψης τοπικής στήριξης (που σε πολλές ομάδες είναι δικαιολογημένη, λόγω αμφιλεγόμενων προσώπων που ηγούνται) αλλά και έλλειψης ύπαρξης σοβαρών ανθρώπων, με οικονομική επιφάνεια που να μπορούν να στηρίξουν αυτές τις προσπάθειες. 

Και την επερχόμενη Super League αν δούμε δηλαδή, υπάρχουν τέτοια παραδείγματα. Η Λάρισα κατάφερε να ανέβει μετά από τρία χρόνια, ακριβώς επειδή την στήριξαν οικονομικά κι έδωσαν όραμα στον κόσμο της. Η Κηφισιά έχει τη βοήθεια του Δήμου της και φτιάχνοντας καλή ομάδα, επέστρεψε στην κατηγορία. Ο Βόλος παραμένει για 7η συνεχόμενη χρονιά, επειδή έχει έναν διοικητικό ηγέτη που τη στηρίζει. Όλες αυτές οι ομάδες κι ακόμα περισσότερες, είναι «καθρέφτης» της στήριξης του κόσμου και της οικονομικής επιφάνειας του διοικητικού τους ηγέτη. Και δίχως κάποιο εξ αυτών, κυρίως την οικονομική επιφάνεια, στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν ανεβαίνεις.

Τέλος, θα ήθελα να σταθώ και στο κομμάτι των εγκαταστάσεων, που στην περίπτωση της ομάδας απ' τη Σύρο υπάρχει «πληγή». Το ζήτημα των εγκαταστάσεων, προπονητικών κέντρων κλπ είναι μεγάλο στη χώρα μας, αφού δεν υπάρχουν αρκετές και πολλά σωματεία, με υποδομές κλπ αναγκάζονται να «στριμώχνονται» σε γήπεδα. Αυτή η παθογένεια θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί πριν 21 χρόνια, που η χώρα μας κατέκτησε το Euro, όπως συνέβη και το 1987 με την επιτυχία του μπάσκετ. Δεν συνέβη αυτό, αλλά μιλάμε για μια άλλη κουβέντα, που παίρνει «σβάρνα» όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Άλλωστε, καλά καλά η εθνική Ελλάδος δεν έχει σταθερή έδρα ή προπονητικό κέντρο, και τώρα φαίνεται να ετοιμάζεται να πάρει αυτό της Παιανίας.

Για να συνεχίσουμε το θέμα των εγκαταστάσεων όμως, εφόσον υπάρχουν διοικήσεις στην εκάστοτε ομάδα, με χρήματα και όραμα, δεν αρκεί μόνο να ανεβάσεις την ομάδα. Και εντός των οριζόντων, των κομματιών που χρήζουν επένδυση και δίνουν πίσω πολλαπλά οφέλη, είναι οι εγκαταστάσεις και τα γήπεδα. Πρόσφατο θετικό παράδειγμα αυτό της Νίκης Βόλου, που ανακαίνισε το παμπάλαιο γήπεδό της για να το κάνει επιπέδου Super League 2, αναμένει την ανέγερση μιας νέας εξέδρας που θα αυξήσει τη χωρητικότητα του γηπέδου, ενώ βρίσκεται σε αναμονή για νέο προπονητικό κέντρο, με το τελευταίο να λαμβάνει και οικονομική στήριξη από την Περιφέρεια!

Επομένως, μη σας κάνει εντύπωση όταν μεγάλες ομάδες δημιουργούν χρέη, δεν τις στηρίζει ο κόσμος και παραπαίουν, δίνοντας χώρο σε άλλες μικρότερες. Οι περισσότερες που πάνε μπροστά, λειτουργούν ως επιχειρήσεις κι όταν δεν τις στηρίζουμε ως τέτοιες, έννοιες όπως η ιστορία κλπ πάνε περίπατο. Σε τελική ανάλυση, εμείς είμαστε οι ομάδες, και προφανώς δε μπορούμε να τις φτάσουμε παρακάτω. Είμαστε δίπλα τους στα εύκολα, στα δύσκολα κοιτάμε από μακριά. 

Υ.Γ. Εφόσον έχει γίνει τέτοιο το ποδόσφαιρο, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για πιο «άσημες» ομάδες να ανεβαίνουν παραπάνω κατηγορίες. Αυτών οι πρόεδροι, οι ποδοσφαιριστές κλπ, στο πηγάδι κατούρησαν; Αν μπορούν οι άλλοι, ας τους βάλουν στην άκρη. Αγωνιστικά όμως, μέσα στο γήπεδο, όλοι παίρνουν αυτό που τους αξίζει πια.