Μήπως η ελληνοποίηση, είναι παγίδα;

Από τον Ιανουάριο του 2024 ο Παναθηναϊκός έχει μπει σε μια διαδικασία να προσπαθήσει να «τονώσει» το ελληνικό στοιχείο του ρόστερ του. Είναι απλά μια καλή προσπάθεια ή μια παγίδα;

Τον Ιανουάριο του 2024, ο Παναθηναϊκός αριθμεί στο ρόστερ του μόλις 4 Έλληνες παίκτες με ρόλο, τους Ιωαννίδη, Βαγιαννίδη, Κώτσιρα και Λοντίγκιν. Η ομάδα έχει μόλις πάρει καινούργιο προπονητή, τον Φατίχ Τερίμ. Και σύμφωνα με τα ΜΜΕ, ο Τούρκος εισηγείται την απόκτηση Ελλήνων διεθνών ποδοσφαιριστών, μιας κι υποστηρίζει πως δε γίνεται να θες να γίνεις η καλύτερη ελληνική ομάδα, και καλά καλά να μην έχεις Έλληνες στην εθνική. 

Ως εδώ κανένα πρόβλημα, καμία διαφωνία. Κάθε ομάδα, στην αντίστοιχη χώρα κατά τη γνώμη μου, οφείλει να έχει αν όχι παίκτες της δικής τους εθνικότητας, και παίκτες που να 'χουν ξεπεταχθεί από ακαδημίες της ίδιας χώρας. Πράγμα το οποίο βοηθά και όσες ομάδες συμμετέχουν στα διασυλλογικά κύπελλα, μιας και βάση κανονισμών της UEFA κάθε ομάδα πρέπει να δηλώνει και 4 ποδοσφαιριστές που προέρχονται από τις ακαδημίες. Και σ' αυτό είχε θέμα ο Παναθηναϊκός τα τελευταία δυο χρόνια, μιας και τα «κουκιά» δεν έβγαιναν.

Στα πλαίσια της συγκεκριμένης τακτικής λοιπόν, ο Παναθηναϊκός προχωρά στην απόκτηση των Τάσου Μπακασέτα και Δημήτρη Λημνιού. Ο πρώτος, αρχηγός της εθνικής και με σημαντική πορεία στη γειτονική Τουρκία, έφτασε φέτος να φορέσει και το περιβραχιόνιο στον Παναθηναϊκό, προσφέροντας περισσότερα βέβαια τη περασμένη αγωνιστική περίοδο. Ο δεύτερος δεν έχει προσφέρει τα αναμενόμενα, ενώ ο τραυματισμός που είχε υποστεί φαίνεται να του 'χουν στερήσει τα λίγα καλά στοιχεία που είχε, δηλαδή την ταχύτητα και την διείσδυση του.

Fast forward στο σήμερα, και αφήνοντας για ευνόητους λόγους δίχως σχολιασμό την κίνηση του εκλιπόντος Μπάλντοκ, ο Παναθηναϊκός υποστηρίζει πως η ελληνοποίηση συνεχίζεται, αφού μετά την έλευση του Σιώπη τον Ιανουάριο του 2025, ήρθε και ο Γιώργος Κυριακόπουλος. Ένας ακόμα Έλληνας ποδοσφαιριστής, που βρισκόταν χρόνια στο εξωτερικό. Το πως είναι ποδοσφαιρικά και το τι θα προσφέρει, θα το δούμε με μεγαλύτερη σαφήνεια στο γήπεδο. 

Καλά όλα αυτά με τις ελληνοποιήσεις. Όμως, από τη στιγμή που τέθηκε το συγκεκριμένο πλάνο σε εφαρμογή, παρατηρώ κάτι που η αλήθεια είναι φοβόμουν. Ντεφορμάρισμα και μαζικές επιθέσεις από παντού, σε κάθε Έλληνα ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού. Ο Βαγιαννίδης, προτού χαθεί άδικα ο Μπάλντοκ, δεν ανανέωνε το συμβόλαιό του, θεωρούμενος 3ος στην ιεραρχία των δεξιών μπακ (κι αν είναι δυνατόν, να θεωρείται ανώτερός του ο Κώτσιρας). Που αν δεν είχε γίνει ό,τι έγινε με τον Μπάλντοκ, δεν θα αγοράζαμε τώρα το ποσοστό που κρατούσε η Ίντερ, αλλά θα βλέπαμε σε ποια άλλη ομάδα υπογράφει, χωρίς να πάρει ευρώ ο Παναθηναϊκός ΠΑΛΙ.

Ο Φώτης Ιωαννίδης δε, μετά και την υπογραφή του νέου συμβολαίου, αντιμετώπισε τη χρονιά που μας πέρασε ένα μεγάλο ντεφορμάρισμα, με αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του στην αρχική ενδεκάδα από τον Σφιντέρσκι. Ήταν δίκαιο ποδοσφαιρικά εννοείται, αλλά δεν έλλειψαν και κάποιες διαμάχες με κόσμο του Παναθηναϊκού εκτός γηπέδου, την ώρα που τα ΜΜΕ τον κατηγορούν πως την έχει «ακούσει», και πως ο Μπακασέτας που μπήκε μεταξύ των αρχηγών, ήρθε ως «ρουσφέτι» του Ιωαννίδη. Ο Κώτσιρας έχει πάρει την κατιούσα αγωνιστικά, ενώ και ο Λημνιός είναι ανύπαρκτος. Θα κάνουμε τώρα ένα ακόμα ταξίδι στο χρόνο, για να ολοκληρώσουμε τον όλο συλλογισμό. 

Πριν από μια ντουζίνα χρόνια, τον ΠΑΟΚ αναλαμβάνει ο Ιβάν Σαββίδης, γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες. Και εντός των στόχων του, είναι ο ΠΑΟΚ να αποτελείται εν πολλοίς από Έλληνες διεθνείς ποδοσφαιριστές. Οι οποίοι, επειδή τα πράγματα δεν πήγαν ιδανικά για την ομάδα, πλήρωσαν στο τέλος τα «σπασμένα». Κατσουράνης, Σπυρόπουλος, Τζιόλης, Νίνης κι αρκετοί ακόμα, αποχώρησαν απ' την ομάδα ως «φταίχτες». Και δεν είναι πως το ρόστερ δεν είχε ξένους. Ούτε είναι πως έβγαλαν «μάτια» με την απόδοσή τους, όμως αποδομήθηκαν ως ποδοσφαιριστές σε ακραίο σημείο. 

Εκτός αυτού, ήδη στον Παναθηναϊκό είχε γίνει μια αιφνίδια «απελληνοποίηση», η οποία τι σύμπτωση, είχε γίνει με την εμπλοκή του Αλαφούζου στην ομάδα. Καραγκούνης, Κατσουράνης, Βύντρα και Καρνέζης είναι μερικοί μονάχα εκ των Ελλήνων που εκδιώχθηκαν κακήν κακώς, κάποιοι με κατηγορίες για «στήσιμο» αγώνων κιόλας (το 3-0 στη Βέροια). Άλλοι δε, θρύλοι της ομάδας, έχουν βρεθεί σε διαφορετικά πόστα κι έχουν απαξιωθεί ανά τα χρόνια από τη διοίκηση, καταλήγοντας τώρα να βρίσκονται σε καίριες θέσεις άνθρωποι όπως ο Τζαβέλλας κι ο Παπαδημητρίου, που ουδεμία σχέση έχουν με την ομάδα, αλλά δε κάνουν και σωστά τη δουλειά τους!

Τι φταίει και συμβαίνουν όλα αυτά; Ο φίλαθλος κόσμος, που πρώτα θα κατηγορήσει τον Έλληνα που υποτίθεται πρέπει να καταλαβαίνει ποια φανέλα φοράει. Τα ΜΜΕ, που ως εύκολους στόχους έχουν τους Έλληνες παίκτες. Και σαφώς οι ίδιες οι ομάδες, που αντί να προστατεύσουν τους ντόπιους ποδοσφαιριστές, το εγχώριο στοιχείο που πάντα σε κάνει να ξεχωρίζεις, δίνουν προτεραιότητα στα μανατζεριλίκια και στους αμφίβολης ποιότητας ξένους, με τους οποίους έχει γεμίσει το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ας ελπίσουμε, να μην είναι για μια ακόμα φορά η ελληνοποίηση παγίδα...