Ο Γιούρτσεβεν και σκληρό πρόσωπο του πρωταθλητισμού

Ο πρωταθλητισμός σε όποιο άθλημα κι αν βρίσκεσαι είναι σκληρός, κι ιδιαίτερα όταν ο ανταγωνισμός είναι κι αυτός ακολούθως τεράστιος. Αυτό σκέφτηκα μόλις είδα το «παρασκήνιο» και τα όσα είπε ο Ομέρ Γιούρτσεβεν στον Κώστα Σλούκα. 

Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Ο Γιούρτσεβεν ήρθε στον Παναθηναϊκό το περασμένο καλοκαίρι, ως μια προσωπική επιλογή του Εργκίν Αταμάν. Ένας seven footer, που λεν' και στο χωριό μου, ο οποίος παρότι 25 στα 26 του χρόνια, έχει σοβαρές εμπειρίες. Μέλος της Φενερμπαχτσέ μέχρι τα 19 του και διεθνής με τις αναπτυξιακές ομάδες της Τουρκίας, κατάφερε να βρεθεί και στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζταουν, ένα φημισμένο πρόγραμμα που μεταξύ άλλων έχει «βγάλει» τον Πάτρικ Γιούινγκ, τον Αλόνζο Μούρνινγκ, τον Ντικέμπε Μουτόμπο και φυσικά τον Άλεν Άιβερσον!

Παρά τα εξαιρετικά νούμερα που είχε, «αγγίζοντας» το double-double σε πόντους και ριμπάουντ, δεν επιλέχθηκε στο Ντραφτ του 2020, όμως βρέθηκε το καλοκαίρι του 2021 στους Μαϊάμι Χιτ. Εκεί παρέμεινε για μια διετία, παίζοντας και στην αναπτυξιακή ομάδα, ενώ πήρε και μια μικρή γεύση τελικών. Εδώ θέλω να προσθέσω, πως στο Μαϊάμι υπάρχει το λεγόμενο Heat Culture, το οποίο αν δεν το ακολουθείς δε μπορείς να είσαι μέλος της ομάδας. Κι αυτό προβλέπει να είσαι δουλευταράς, ανιδιοτελής, απόλυτα επαγγελματίας και προσηλωμένος στο στόχο σου. 

Στο Μαϊάμι βρέθηκε δυο χρόνια ο Τούρκος σέντερ. Δεν περιμέναμε να γίνει βασικός σίγουρα, αλλά στο θεωρητικό πλαίσιο ενός περιβάλλοντος στο NBA που κάθε δουλευταράς μπορεί να βρει το συμβόλαιό του, δεν τα κατάφερε. Έπαιξε έναν ακόμα χρόνο στις ΗΠΑ, στην ομάδα των Τζαζ, κι έπειτα πείστηκε να έρθει στην Ευρώπη για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. 

Σε μια πρώτη ανάγνωση όλοι έκαναν λόγο για μια καλή μεταγραφή. Ο Παναθηναϊκός είχε ανάγκη από έναν καλό αναπληρωματικό του Λεσόρ, αφού ο Μπαλτσερόφσκι φάνηκε ανεπαρκής. Ο ίδιος ο Γιούρτσεβεν, είχε ανάγκη από ένα restart στην καριέρα του, υπό τις οδηγίες του Αταμάν που γνώριζε πολύ καλά. Και η ίδια η Ευρώπη και το υψηλό επίπεδο, έχει ανάγκη από νέα πεντάρια. Ο Τούρκος είχε λοιπόν μια σπουδαία ευκαιρία, καθώς με το συνολικό «πακέτο» που υπήρχε, τις συνθήκες, τους συμπαίκτες, θα μπορούσε να κερδίσει πολλά.

Με μια πρώτη ανάγνωση, για κάποιον που δεν ξέρει, θα έλεγε πως τα πήγε καλά, έχοντας στην Ευρωλίγκα, σε κάτι λιγότερο από 15 λεπτά συμμετοχής μέσους όρους των 8,4 πόντων και των 4 ριμπάουντ. Στο Final Four όμως, εκεί όπου πραγματικά κρίνεσαι, ο Τούρκος σέντερ ήταν απόντας, υποχρεώνοντας τον Αταμάν σε μια κίνηση ρίσκου να βάλει μέσα τον Λεσόρ. Και δεν ήταν μόνο εκεί απών βέβαια, αλλά και στα πλέιφ οφ με την Εφές, όπου εξόργισε το Σλούκα που είπε ''Βγάλτον έξω''. Κι όσο αντιεπαγγελματική κι αν φάνηκε η κίνηση του Σλούκα, τη μπάλα στα χέρια του έδωσε και δεν ήταν η πρώτη φορά που του έφευγε έτσι απλά.

Κάπως έτσι, ερχόμαστε στο σήμερα. Σε μια είδηση που είδε το φως της δημοσιότητας, ο Γιούρτσεβεν μετά και τους τελικούς με τον Ολυμπιακό, όπου επίσης η απόδοσή του ήταν κάτω του μετρίου, ζήτησε συγνώμη στο Σλούκα για την απόδοσή του τόσο στον τελευταίο αγώνα, όσο και συνολικά. Ανθρώπινο και λογικό μεν, καλά έκανε ο άνθρωπος αν αυτό ένιωσε, αυτό να κάνει. Η πραγματικότητα όμως, είναι διαφορετική.

Ο Γιούρτσεβεν είχε φέτος την ευκαιρία, λόγω και του τραυματισμού του Λεσόρ, να δείξει ότι αξίζει, σε συνθήκες εξαιρετικές, με έναν γνώριμο προπονητή και συμπαίκτες που μπορούσαν να τον κάνουν «μάγκα». Ο ίδιος βέβαια, έδειξε πολλές φορές στην άμυνα ανεπαρκής και σοφτ, χάνοντας ριμπάουντ από κοντύτερους αντιπάλους, ενώ στην επίθεση που θεωρητικά είναι το φόρτε του, απ' το άγχος του έχανε μόνος του καλάθια, κάνοντας έξαλλους τους πάντες.

Και για να πάμε στο αποτέλεσμα όλων αυτών. Ο Γιούρτσεβεν δεν ξέχασε εντελώς ξαφνικά το μπάσκετ. Αλλά φάνηκε, ευρισκόμενος για δεύτερη φορά σε ένα τρομερά απαιτητικό περιβάλλον, πως δε μπορεί να ανταποκριθεί υπό πίεση. Κι αυτό καλό θα ήταν να το κατανοήσει κι ο ίδιος, να μην το βάλει κάτω και να διαλέξει το επόμενο περιβάλλον που θα βρεθεί σωστά. Γιατί ούτε με μια συγνώμη, δυστυχώς, αλλάζει κάτι, ούτε με τίποτε άλλο, παρά μόνο με σκληρή δουλειά.